پولیپ بینی و روش‌های درمان آن

پولیپ بینی و روش‌های درمان آن

تشخیص پولیپ بینی با علائم، تاریخچه پزشکی و معاینه فیزیکی شروع می‌شود.

آزمایشات برای تشخیص پولیپ بینی ممکن است شامل موارد زیر باشد:

آندوسکوپی بینی، که شامل استفاده از یک لوله باریک با یک لنز روشن یا دوربین کوچک برای نگاه کردن به داخل بینی است.

مطالعات تصویربرداری سی تی اسکن می‌تواند اندازه پولیپ‌ها را در عمق سینوس‌ها و مکان آنها را نشان دهد. این مطالعات همچنین می‌تواند به رد سایر دلایل مسدود شدن بینی کمک کند.

تست‌های آلرژی، تست‌های پوستی می‌توانند نشان دهند که آیا آلرژی باعث التهاب مداوم می‌شود یا خیر. با تست خراش پوستی، قطره‌های کوچکی از عوامل ایجاد کننده آلرژی را به پوست ساعد یا قسمت فوقانی کمر می‌ریزند. سپس یک ارائه دهنده مراقبت‌های بهداشتی پوست را برای واکنش‌های آلرژیک زیر نظر می‌گیرد.

ممکن است آزمایش پوستی انجام نشود، در این صورت پزشک با انجام آزمایش خون می‌تواند آلرژی را بررسی کند.

تست فیبروز کیستیک، کودکی که پولیپ بینی دارد ممکن است فیبروز کیستیک داشته باشد. فیبروز کیستیک بر سلول‌های سازنده مخاط، عرق و آب میوه‌هایی که به هضم غذا کمک می‌کنند تأثیر می‌گذارد. این یک بیماری ارثی است.

آزمایش فیبروز کیستیک، آزمایش تعریق است. قرار دادن یک ماده شیمیایی روی پوست باعث تعریق آن ناحیه می‌شود. این آزمایش نشان می‌دهد که آیا عرق شورتر از عرق اکثر افراد است یا خیر.

آزمایشات خون، می‌تواند مشخص کند یک بیماری مرتبط با پولیپ بینی مانند آلرژی یا مشکلات سیستم ایمنی دارید یا خیر.

درمان:

سینوزیت مزمن، با یا بدون پولیپ، به سختی برطرف می‌شود. درمان بستگی به علت تورم و تحریک دارد. هدف کاهش علائم و بهبود زندگی است.

داروها

درمان‌ها ممکن است شامل موارد زیر باشد:

• استروئیدهای بینی، این اسپری‌ها از طریق بینی مورد استفاده قرار میگیرند.
• استروئیدهایی که از طریق دهان مصرف می‌شوند. برخی از پولیپ‌های بینی می‌توانند اسپری‌های بینی را مسدود کنند. اگر چنین است، مصرف استروئیدها به شکل قرص ممکن است کمک کند. استروئیدهای خوراکی نیز ممکن است برای کوچک کردن پولیپ قبل از جراحی تجویز شود. قرص‌ها را می‌توان به تنهایی یا با اسپری بینی مصرف کرد. از آنجایی که استروئیدهای خوراکی می‌توانند عوارض جانبی جدی ایجاد کنند، ارائه دهندگان مراقبت‌های بهداشتی معمولاً آنها را فقط برای مدت کوتاهی تجویز می‌کنند. اگر پولیپ بینی شدید باشد، ممکن است از استروئیدهایی که به عنوان واکسن تزریق می‌شوند استفاده شود.
• داروهای بیولوژیک، بیولوژیک‌ها با هدف قرار دادن سلول‌ها یا پروتئین‌های خاص برای کاهش تحریک و تورم کار می‌کنند. این ممکن است برای افرادی استفاده شود که پولیپ بینی آنها مدام عود می‌کند.
• سایر داروها. سایر داروهای تجویزی می‌توانند شرایطی را که منجر به تورم و التهاب طولانی مدت در بینی می‌شوند، درمان کنند. اینها ممکن است شامل داروهایی برای درمان آلرژی‌ها، که به عنوان آنتی هیستامین‌ها نیز شناخته می‌شوند، و آنتی بیوتیک‌ها برای درمان عفونت باشد. درمانی به نام حساسیت زدایی از آسپرین ممکن است به افراد مبتلا به پولیپ بینی و آسم که واکنش بدی به آسپرین نشان می‌دهند کمک کند. درمان شامل مصرف مقداری آسپرین بیشتر است تا به بدن کمک کند به مصرف آسپرین عادت کند.

جراحی

اگر دارو پولیپ بینی را  کوچک نکند و یا از بین نبرد، جراحی آندوسکوپی می‌تواند پولیپ‌ها را برداشته و مشکلات سینوس‌ها را که منجر به پولیپ می‌شود، برطرف کند.

در جراحی آندوسکوپی، جراح یک لوله کوچک با یک لنز روشن یا دوربین کوچک که به آندوسکوپ نیز معروف است، از طریق سوراخ‌های بینی وارد سینوس‌ها می‌کند. سپس یک جراح از ابزارهای کوچکی برای برداشتن پولیپ استفاده می‌کند.

جراح همچنین می‌تواند منافذ سینوس‌ها را بزرگ‌تر کند. این را می‌توان در طول جراحی آندوسکوپی انجام داد. یا روشی به نام اتساع دهانی بالن وجود دارد. این روش شامل برداشتن بافت از داخل بینی نیست.

پس از جراحی، شستشو با آب نمک می‌تواند باعث بهبودی پس از جراحی شود.