نقش هوش مصنوعی در تشخیص سرطان پوست

سرطان پوست همچنان یکی از مشکلات عمده مراقبت‌های بهداشتی در سراسر جهان است. اگر سرطان پوست به موقع تشخیص داده شود، می‌توان با موفقیت درمان کرد. در حالی که تشخیص زودهنگام برای درمان موثر سرطان بسیار مهم است، فرآیند فعلی مستلزم مشارکت متخصصان سرطان پوست است که آن را به یک روش گران قیمت تبدیل می‌کند و در کشورهای در حال توسعه به راحتی در دسترس و مقرون به صرفه نیست. کمبود متخصصان سرطان پوست نیاز به توسعه سیستم‌های تشخیص خودکار را افزایش داده است. در این زمینه، روش‌های مبتنی بر هوش مصنوعی (AI) پیشنهاد شده‌اند. این سیستم‌ها می‌توانند به تشخیص زودهنگام سرطان پوست کمک کنند و در نتیجه می‌توانند عوارض آن را کاهش دهند و به نوبه خود میزان مرگ و میر مرتبط با آن را کاهش دهند.

سرطان، رشد غیر طبیعی سلول‌های پوست است. رشد سرطانی ممکن است هر دو لایه – درم و اپیدرم را تحت تاثیر قرار دهد، اما این بررسی در درجه اول مربوط به سرطان پوست اپیدرمی است. دو نوع سرطان پوست که می‌توانند از اپیدرم به وجود بیایند، کارسینوم و ملانوم هستند، بسته به نوع سلول آنها – به ترتیب کراتینوسیت‌ها یا ملانوسیت‌ها.

تخمین بروز سرطان پوست به دلایل مختلف، مانند انواع مختلف سرطان پوست، چالش برانگیز است.

درموسکوپی یک روش تشخیصی غیر تهاجمی است که امکان بررسی دقیق تر ضایعات رنگدانه پوست را فراهم می‌کند. با کمک ابزاری به نام درماتوسکوپ انجام می‌شود. روش درموسکوپی امکان تجسم ساختار پوست در اپیدرم را فراهم می‌کند که در غیر این صورت با چشم غیر مسلح امکان پذیر نیست. مطالعات نشان می‌دهد که تعداد فزاینده‌ای از پزشکان در حال استفاده از درموسکوپی در فعالیت‌های روزانه خود هستند. درموسکوپی را می‌توان به سه حالت تماسی پلاریزه، تماسی پلاریزه غیر تماسی و تماسی غیرپلاریزه (درموسکوپی غیرقطبی) طبقه بندی کرد. درموسکوپی پلاریزه و غیرپلاریزه مکمل یکدیگر هستند و استفاده از هر دو برای به دست آوردن تصاویر بالینی، دقت تشخیصی را افزایش می‌دهد. سپس می‌توان این تصاویر را با کمک روش‌های هوش مصنوعی برای کمک به تشخیص سرطان پوست پردازش کرد.

میزان مرگ و میر سرطان پوست به طور قابل توجهی بالا است، تشخیص زودهنگام به افزایش نرخ بقا به بیش از 95٪ کمک می‌کند.

سلول‌های پوست معمولاً آن‌هایی هستند که در معرض نور خورشید هستند، اما سرطان پوست در سلول‌هایی که معمولاً در معرض نور خورشید نیستند نیز می‌تواند رخ دهد. این تحقیق بر روی سرطان پوست که در سلول‌های اپیدرمی، یعنی کراتینوسیت‌ها و ملانوسیت‌ها رخ می‌دهد، تمرکز دارد. سرطان پوست را می‌توان تا حد زیادی به سه زیر دسته تقسیم کرد.

1.کارسینوم سلول بازال: این نوع سرطان بر سلول‌های بازال تأثیر می‌گذارد و از آنها منشأ می‌گیرد. کارسینوم سلول بازال از کراتینوسیت‌هایی که در اپیدرم یافت می‌شوند، ایجاد می‌شود. اینها ممکن است به کل ضخامت اپیدرم نفوذ کنند.

2.کارسینوم سلول سنگفرشی: این زیربخش به رشد غیرقابل کنترل سلول‌های سنگفرشی غیر طبیعی موجود در ریشه می‌پردازد. سلول‌های سنگفرشی سلول‌های مسطحی هستند که در بافتی که سطح پوست را تشکیل می‌دهد و پوشش اندام‌های حیاتی مانند اندام‌های تنفسی، دستگاه گوارش و اندام‌های توخالی بدن یافت می‌شوند.

3.ملانوما: این شکل از سرطان زمانی ایجاد می‌شود که ملانوسیت‌ها شروع به رشد غیر طبیعی می‌کنند. ملانوسیت‌ها سلول‌هایی هستند که می‌توانند به ملانوم تبدیل شوند. ملانوما می‌تواند در هر نقطه ای از پوست ایجاد شود، در حالی که می‌تواند در سایر قسمت‌های بدن مانند چشم‌ها، دهان و اندام تناسلی و غیره نیز ایجاد شود.

مدیریت سرطان پوست با سیستم هوش مصنوعی هوش مصنوعی

دستگاه تحقیقاتی شامل یک دوربین اختصاصی MoleMap Ltd است که قادر به گرفتن تصاویر درموسکوپی و ماکروسکوپی و آپلود آنها در یک کامپیوتر معمولی مجاور، و نرم افزار هوش مصنوعی است که ارزیابی ضایعه را انجام می‌دهد. رایانه نمادها و تصاویر ضایعه شرکت‌کننده را به همراه گزینه‌های طرح تشخیصی و مدیریتی که پزشک از بین آنها انتخاب می‌کند، نمایش می‌دهد. قبل از شروع مطالعه، کارکنان تحقیقاتی و پزشکی شاغل در کلینیک‌ها آموزش‌هایی را در زمینه استفاده از دوربین، آپلود تصاویر و استفاده از نرم افزار رایانه ای برای تشخیص و برنامه‌های مدیریتی می‌بینند.

(SMARTI) برای طبقه بندی ضایعات با استفاده از مقیاس سه نقطه ای آموزش دیده است: خوش خیم، بدخیم یا نامشخص. شکل 1 و 2 نمایشگرهای کامپیوتر SMARTI و آواتار شرکت کننده را نشان می‌دهد که محل ضایعه را نشان می‌دهد.

پزشکان میگوند: ما می‌خواهیم تاکید کنیم که هوش مصنوعی نباید به عنوان یک ابزار مستقل در تشخیص سرطان پوست استفاده شود و هوش مصنوعی جایگزینی برای متخصصان پوست مشاور نیست.”

همچنین آنها بر این عقیده هستند که: ” نقش هوش مصنوعی در پوست و مناسب‌ترین مسیر مورد بحث است”. تحقیقات بیشتر با نظارت بالینی مناسب ممکن است امکان استقرار هوش مصنوعی را به عنوان یک ابزار تریاژ فراهم کند. با این حال، هر مسیری باید مقرون به صرفه بودن را نشان دهد، و هوش مصنوعی در حال حاضر یک ابزار مستقل در پوست نیست. داده‌های ما وعده بزرگ هوش مصنوعی را در این زمینه همراه با ارائه مراقبت‌های بهداشتی در آینده نشان می‌دهد.”