روز جهانی بهداشت

ساختن جهانی عادلانه و سالم

7  آوریل هر سال، روز جهانی بهداشت نامیده می‌شود. این جشن از ابتدای تأسیس در اولین مجمع بهداشت در سال 1948 و از زمان اجرایی شدن آن در سال 1950، به آگاهی در رابطه با یک موضوع خاص بهداشتی و برجسته کردن یک حوزه ی خاص برای سازمان بهداشت جهانی می‌پردازد.

طی 50 سال گذشته به موارد مهم بهداشتی از جمله بهداشت روان، مراقبت از مادر و کودک و تغییرات آب و هوایی پرداخته است.

شیوع ویروس کووید-19 نشان داده است که برخی از افراد می­توانند از زندگی سالم تری بهره مند شده و به خدمات بهداشتی دسترسی بهتری نسبت به دیگران داشته باشند؛ که این موضوع کاملا به شرایطی که در آن متولد شده اند، رشد، زندگی و کار می‌کنند و بزرگ می‌شوند بستگی دارد.

در سراسر جهان، برخی از افراد با درآمد کم، برای تأمین هزینه‌های زندگی خود تلاش می‌کنند. آن‌ها از لحاظ مسکن و تحصیلات ضعیف ترند، فرصت‌های شغلی کمتری دارند، نابرابری‌های جنسیتی بیشتری را تجربه می‌کنند و به محیط‌های امن، آب و هوا و آب تمیز، امنیت غذایی و خدمات بهداشتی دسترسی ندارند. این امر منجر به تحمیل سختی، ابتلا به بیماری‌های اجتناب پذیر و مرگ زودرس می‌شوند و به جوامع و اقتصادها آسیب جدی وارد می‌کنند.

این نه تنها ناعادلانه است: بلکه قابل پیشگیری می‌باشد. به همین دلیل از مسئولین می‌خواهیم که از برخورداری تمام افراد از شرایط زندگی و کار مناسب به منظور ایجاد سلامتی، اطمینان حاصل کنند. در عین حال می‌خواهیم که نابرابری‌های بهداشتی را کنترل کرده و مطمئن باشند که همه مردم می‌توانند به خدمات بهداشتی با کیفیت در هر زمان و مکانی که نیاز دارند دسترسی داشته باشند.

کووید-19 به همه کشورها ضربه زده است، اما در جوامعی که قبلاً آسیب پذیر بودند، بیشترین تاثیر را داشته است. زیرا آنان بیشتر در معرض این بیماری قرار دارند، احتمال دسترسی به خدمات بهداشتی و درمانی با کیفیت، کمتر است و به دنبال آن عواقب نامطلوبی را نیز تجربه می‌کنند.

ما در روز جهانی بهداشت، به عنوان بخشی از یک کار جهانی برای گردهم آوردن مردم برای ساختن جهانی عادلانه و سالم، خواهان اقدامی جدی برای از بین بردن نابرابری در زمینه ی بهداشت هستیم. این کمپین اصل قانون اساسی WHO را برجسته می‌کند: “برخورداری از بالاترین استاندارد بهداشتی یکی از حقوق اساسی هر انسان بدون تمایز نژاد، مذهب، عقاید سیاسی، اقتصادی یا اجتماعی است”.

آمار و ارقام نشان می‌دهند که:

• برای اولین بار در 20 سال گذشته، سطح فقر جهانی افزایش یافته و مانع پیشرفت به سمت اهداف توسعه پایدار می‌شود.
• حداکثر 60٪ از افراد ساکن در برخی از کشورهای منطقه فاقد پوشش خدمات بهداشتی ضروری هستند.
• بیش از 1 میلیارد نفر که در سکونتگاه‌های غیر رسمی یا زاغه نشین زندگی می‌کنند با چالش‌های بیشتری در جلوگیری از عفونت و انتقال ویروس کرونا مواجه هستند.
• منطقه آسیا-اقیانوسیه به طور کلی تقریباً 5/82 میلیون یا 32٪ از مهاجران بین‌المللی جهان را تشکیل می‌دهد.
• 9/5  میلیون کودک در منطقه آسیا و اقیانوسیه به دلیل اخلال در تحصیل و تأثیر اقتصادی همه گیر در معرض خطر بازگشت به مدرسه نیستند.
• 52% از جمعیت آسیا و اقیانوسیه ارتباطی با اینترنت ندارند.

تهیه و تنظیم: نگین غفوری – دانشجوی مهندسی پزشکی

منبع: www.who.int